De reizen van … Dylan, van Dylan gaat naar Buiten

Vandaag lees je de antwoorden van Dylan: een ex-pessimist, altijd druk en pas 27. Ooit was hij surfer, later een backpacker, maar nu vooral een mens dat blij wordt van buiten zijn. Nog niet zo lang geleden is hij begonnen aan een reis naar een leven in de buitenlucht. Hij heeft zich omgeschoold tot natuuronderzoeker en ecoloog, en nu is de natuur zijn werkveld geworden. Door ook naast werk er vaak op uit te trekken probeert hij een mooie balans te vinden tussen computerwerk, netflix-en en natuur snuiven. Lees alles over zijn leven op zijn website!

• Waar was je eerste vlucht naartoe?

Mijn allereerste vlucht was met mijn ouders richting Turkije, geloof ik. Volgens mij is dat ook de enige keer wat we met het vliegtuig op vakantie gingen, meestal bleven we dichter bij huis. M’n eerste vlucht alleen was naar Aruba, en die zal ik niet snel vergeten. De vlucht zelf was prima, maar voor we opstegen gingen er 3 hele zenuwslopende uren voorbij: er was een technisch mankement. Fijne manier om je eerste vlucht alleen te beginnen haha!

• Zit je het liefst bij het raam of aan het gangpad in het vliegtuig?

100% bij het raam. Die uitzichten wil toch niemand missen?! Vooral tijdens het landen en dalen kun je zulke mooie vergezichten hebben. Bovendien hoef ik niet zo vaak te plassen, dus ik hoef me niet steeds langs de anderen mensen te wurmen. Toch heb ik op lange vluchten altijd een beetje spijt, het is toch wel fijn om af en toe even de benen te kunnen strekken..

• Hoe breng je de tijd in het vliegtuig door?

60% naar buiten kijken, 30% door het vliegtuig foldertje bladen en 10% filmpjes kijken. Ohja, en uiteraard 100% van de tijd eten!

• Reis je graag de wereld over of blijf je dichter bij huis?

Ik heb met heel veel plezier verre landen bezocht, maar tegenwoordig blijf ik liever dichter bij huis. Aan het eind van mijn reis door Australië realiseerde ik me dat ik daar inmiddels meer gezien had dan van mijn eigen land. Er valt in Europa, en zelfs in Nederland nog zoveel te ontdekken. Bovendien hoef ik dan niet te vliegen, en dat scheelt alweer enorm voor het milieu.

• Ga je met een volledig uitgestippelde route weg of zie je het ter plekke wel?

Zo min mogelijk uitgestippeld, al merk ik dat ik steeds vaker met een doel op pad ga. Dan wil ik wel iets van een richtlijn hebben, maar meestal is dat slechts een aantal puntjes op de kaart. Ik vind het fijn om mezelf te verplichten rond te vragen, de locals eens uit te moeten horen en zo net iets verder te komen dan de standaard plekjes in de Lonely Planet. Maar ik ben er geen kei in, dus ik maak het mezelf soms (expres) moeilijk.

• Wat is je mooiste reisfoto?

Oei, dat is een hele lastige vraag. Door de jaren heen heb ik heel wat harde schijven vol geschoten en om er nou eentje te moeten kiezen, dat gaat haast niet. De mooiste reisfoto’s zijn wat mij betreft erg persoonlijk en daarmee niet altijd visueel de meeste aantrekkelijke. Eén foto die zeker in de top 3 staat is genomen op het strand van Aruba, met een fantastische groep vrienden. Visueel is de foto helemaal niet interessant, maar de lading die de foto voor mij draagt is enorm.
Op mijn instagram deel ik voornamelijk foto’s die juist wel visueel aantrekkelijk zijn, maar niet altijd die lading dragen. Een recente foto die het allebei heeft is deze foto van het noorderlicht. Jaren lang droomde ik er van dit dansende natuurfenomeen te zien en begin dit jaar was het zo ver. De eerste avond was het al raak en tijdens een tour op de tweede dag kon ik deze foto maken. Een droom die waarheid werd, en hoe!

• Wat is het meest vervelende dat je hebt meegemaakt tijdens het reizen?

Toen ik in 2011 naar Australië vertrok had ik maar één doel: weg van de drukte en lekker surfen. Het plan was dan ook simpel: een bus kopen en gaan. En zo geschiedde. In Sydney kocht ik een bus van een leuk, Duits stel. We lieten een garage een check doen en wat kleine reparaties werden direct uitgevoerd. De bus was klaar om te gaan! Na een aantal dagen was ik helemaal gewend aan mijn eerste auto en ik was “in love with the road”. Tot er na 5 dagen echt een hell-dag aanbrak. Bij het wegrijden vergaten we mijn surfboard, waar we pas na 3 uur achter kwamen. Op de weg terug bleek er toch echt een olielek te zijn en stopte de bus er mee: total loss. Lang verhaal kort: surfboard, wetsuit én bus weg, en mijn geld was bijna op. Ik zou 5 maanden uit mijn eigen bus leven en had alleen geld voor benzine en wat eten. Die dag sliepen we in een hostel en ben ik echt even gebroken. Uiteindelijk is alles goed gekomen en heb ik vooral heel veel geleerd, over mezelf, over reizen én over auto’s!

• Welk land raad je anderen aan absoluut te bezoeken en wat raad je zeker af?

Op zoek naar cultuur, lieve mensen en waanzinnige landschappen? Denk eens aan Noorwegen. Ik ben deze winter verliefd geworden en ga zeker terug. In de zomer schijnt het ook prachtig te zijn, en dan kun je er heerlijk surfen! Een land afraden vind ik erg lastig, want reizen is enorm persoonlijk. Sommige culturen passen wellicht beter bij de één dan bij de ander, en dat moet je zelf ontdekken. Zo ontdekte dat ik het enorm Amerikaanse toerisme (de casino’s, overdreven bartenders en ontelbare happy hours) op Aruba eigenlijk heel erg kon waarderen, iets dat ik vantevoren nooit had gedacht.

• Zonder welk item ga je echt niet weg?

Een Opinel No 7.

• Wat staat er bovenaan jouw wish list?

Mijn reis-wish list is heel flexibel en veranderd om de zoveel tijd. Op dit moment zou ik wel meer van Noord-Europa willen zien, ik voelde mij enorm thuis in Noorwegen. Maar de West Highland Way (Schotland) staat al een tijdje op mijn to do-list en ik de Rewilding projecten (herintroductie projecten van wildlife) in Oost Europa wel eens bezoeken. De absolute #1 is echter Yellowstone National Park in Amerika. Daar ligt de roots van mijn professioneel bestaan als ecoloog en natuuronderzoeker!

• Wat is je allerbelangrijkste travel tip?

Relax! Ontspan en geniet. Gaat je vliegtuig niet op tijd? So what, dat komt wel goed. Noorderlicht gemist? Morgen weer een kans en anders zie je hele mooie landschappen en fijne mensen. Als er iets is dat ik geleerd heb is dat een tripje zoveel leuker is als je al je zorgen los laat en gewoon geniet van in het nu zijn. En soms is het even kut, maar dat trekt wel weer bij en die ervaring neem je de rest van je leven met je mee.

19 gedachten over “De reizen van … Dylan, van Dylan gaat naar Buiten”

  1. haha 100% van de tijd eten 🙂 ik vind ook dat eten echt het leukste is op het vliegtuig, ik neem er ook enorm uitgebreid men tijd voor omdat ik weet dat dit men vluchttijd wat breekt. thuis ben ik altijd een snelle eter 🙂

  2. Mooi om te lezen. Wel een nare ervaring zo met het busje maar een wijze les. Ik heb een ongeveer vergelijkbaar iets gehad met een auto maar ja – daarna gaat het weer door inderdaad en zul je die fout niet meer maken.

Geef een reactie